آلدوسترون و رنین

تاریخ انتشار:۱۳۹۹/۱۱/۲۰
آخرین آپدیت:۱۴۰۰/۶/۳
آزمایش آلدوسترون و رنین برای بررسی اینکه آیا سطح آلدوسترون و رنین غیر طبیعی است و همچنین کمک به تشخیص یک اختلال هورمونی، انجام می‌شود.

اسامی مترادف

آلدوسترون و رنین پلاسما Aldosterone and Plasma Renin Activity PRA

نام‌های رسمی

Aldosterone and Renin

چرا آزمایش انجام می شود؟

برای بررسی اینکه آیا سطح آلدوسترون و رنین غیر طبیعی است و همچنین کمک به تشخیص یک اختلال هورمونی (اندوکرینی) مانند آلدوسترونیسم اولیه (PA یا سندرم کان)، از این آزمایش استفاده می‌شود.

چه زمانی باید آزمایش انجام شود؟

هنگامی که علائم یا نشانه‌هایی درارتباط با افزایش تولید آلدوسترون در شما پدیدار شود مانند فشار خون بالا، ضعف عضلانی و کاهش پتاسیم و یا علائم مرتبط با کاهش تولید آلدوسترون، مانند فشار خون پایین، پتاسیم بالا و سدیم ِ پائین مشاهده شود از این آزمایش بهره برده می‌شود.

نمونه مورد نیاز

نمونه خونی که از ورید بازویی گرفته می‌شود یا یک نمونه ادرار ۲۴ ساعته. گاهی اوقات در مراکز تخصصی پزشکی، نمونه‌ی خون از وریدهای کلیوی یا غده فوق کلیه نیز جمع‌آوری می‌شود.

آیا برای انجام این تست به آمادگی خاصی نیاز است؟

برای اندازه‌گیری میزان آلدوسترون و رنین ممکن است پزشک از شما بخواهد که قبل از خونگیری به‌صورت ایستاده یا به حالت خوابیده باشید (مثلاً به مدت ۳۰-۱۵ دقیقه). همچنین ممکن است به شما توصیه شود که از مصرف برخی غذاها، نوشیدنی‌ها یا داروها قبل از آزمایش خودداری کنید. هر دستورالعملی را که به شما داده می‌شود رعایت کنید.

شرح آزمایش

آلدوسترون هورمونی است که نقش مهمی در حفظ غلظت سدیم و پتاسیم در خون و کنترل حجم خون و فشار خون دارد. رنین آنزیمی است که تولید آلدوسترون را کنترل می‌کند. این آزمایش‌ها میزان آلدوسترون و رنین در خون و یا سطح آلدوسترون در ادرار را اندازه گیری می‌کنند.

آلدوسترون توسط بخش قشری غدد فوق کلیوی تولید می‌شود. آلدوسترون باعث احتباس سدیم (نمک) و دفع پتاسیم توسط کلیه‌ها می‌شود. رنین توسط کلیه‌ها تولید می‌شود و فعالیت هورمون آنژیوتانسین را کنترل می‌کند. آنژیوتانسین غدد فوق کلیه را برای تولید آلدوسترون تحریک می‌کند.

در صورت افت فشار خون یا کاهش غلظت کلرید سدیم در توبول‌های کلیه، رنین از طریق کلیه‌ها  آزاد می‌شود. رنین پروتئینی در خون به نام آنژیوتانسینوژن را شکسته  و آنژیوتانسین I را تشکیل می‌دهد، سپس توسط آنزیم دیگری به آنژیوتانسین II تبدیل می‌شود. آنژیوتانسین II باعث انقباض رگ‌های خونی می‌شود و تولید آلدوسترون را تحریک می‌کند. به‌طور کلی این حالت موجب افزایش فشار خون می‌شود و سدیم و پتاسیم را در سطح طبیعی نگه می‌دارد.

شرایط مختلفی می‌تواند منجر به تولید بیش از حد آلدوسترون (هایپرآلدوسترونیسم، که معمولا فقط آلدوسترونیسم نامیده می‌شود) یا تولید مقدار کم آلدوسترون (هیپوآلدوسترونیسم) شود. از آنجایی که رنین و آلدوسترون ارتباط بسیار نزدیکی با یکدیگر دارند، هر دو ماده اغلب با هم آزمایش می‌شوند تا علت آلدوسترون غیرطبیعی مشخص شود.

چگونه نمونه برای انجام آزمایش جمع‌آوری می‌شود؟

یک نمونه خون توسط سوزن به‌صورت وریدی گرفته می‌شود تا آلدوسترون خون و یا رنین اندازه‌گیری شود. برخی از پزشکان جمع آوری ۲۴ ساعته ادرار را برای آلدوسترون ترجیح می‌دهند زیرا سطح آلدوسترون خون در طول روز متفاوت است و تحت تأثیر موقعیت و وضعیت بدن قرار می‌گیرد. در برخی موارد، خون از وریدهای کلیه (برای رنین) یا آدرنال (برای آلدوسترون) با قرار دادن کاتتر در وریدهای مربوطه جمع‌آوری‌می شود. این کار در بیمارستان و مراکز تخصصی پزشکی توسط رادیولوژیستی که این مهارت خاص را فراگرفته است انجام می‌شود.

آیا برای اطمینان از کیفیت نمونه، به آمادگی خاصی برای انجام این آزمایش نیاز است؟

برای اندازه‌گیری آلدوسترون و رنین خون، پزشک ممکن است از شما بخواهد برای مدتی (مثلاً ۳۰-۱۵ دقیقه) قبل از جمع آوری نمونه، در وضعیت ایستاده و یا به‌حالت خوابیده قرار داشته باشید. همچنین ممکن است از شما خواسته شود که از مصرف برخی نوشیدنی‌ها، غذاها یا داروها قبل از آزمایش، خودداری کنید. هر دستورالعملی را که به شما داده می شود دنبال کنید. (برای اطلاعات بیشتر به بخش "آیا چیز دیگری وجود دارد که باید بدانم؟") مراجعه کنید. 

سوالات متداول