
پلاسمودیوم ویواکس
گلبولهای قرمز آلوده بزرگتر از معمول و دانههای شوفنر در گلبولهای آلوده به این انگل دیده میشوند.
در عفونتهای ناشی از پلاسمودیوم ویواکس، اندازهی گلبولهای قرمز، نرمال یا مقداری بزرگتر از حد نرمال (تا × 5/1 تا ×2) هستند و ممکن است تغییر شکل پیدا کنند. در شرایط ایدهال، نقاط شوفنر در لامهای رنگ شده با گیمسا مشاهده خواهند شد.
شکل حلقوی پلاسمودیوم ویواکس دارای نقاط کروماتینی بزرگ میباشد و سیتوپلاسم آنها به هنگام رشد میتواند حالت آمیبی مانند پیدا کند.
تروفوزوئیتهای پلاسمودیوم ویواکس دارای سیتوپلاسمی آمیبی مانند، نقاط کروماتینی بزرگ و رنگدانههای ظریف قهوهای مایل به زرد هستند. نقاط شوفنر در اینگونه از پلاسمودیومها ظریفتر از پلاسمودیوم اُوالی دیده میشود.
گامتوسیتهای پلاسمودیوم ویواکس گرد تا بیضی شکل، با رنگدانههای پراکندهی قهوهای میباشند و میتوانند تمام گلبول قرمز را پر کنند. نقاط شوفنر در این گونه، ظریفتر از پلاسمودیوم اُوالی ظاهر میشوند.
شیزونتهای پلاسمودیوم ویواکس بزرگ بوده و دارای 12 الی 24 مِروزوئیت میباشند. این شیزونتها حاوی رنگدانههای قهوهای مایل به زرد به صورت متراکم هستند و ممکن است کل گلبول قرمز را پر کنند.
پلاسمودیوم مالاریه
همانند ویواکس بیماریزایی شدیدی ندارد. پلاسمودیوم مالاریه در مقایسه با ویواکس تاثیر کمتری روی گلبولهای قرمز آلوده دارد. گلبولهای قرمز بزرگ نمیشوند و در شرایط طبیعی دانههای رنگی نیز به چشم نمی خورند ولی در رنگآمیزیهای اختصاصی به صورت نامنظم دانهها (دانههای زیمن) به خوبی روی سیتوپلاسم دیده میشوند.
در عفونتهای ناشی از پلاسمودیوم مالاریه (P. malariae)، اندازهی گلبولهای قرمز، نرمال یا مقداری کوچکتر از حد نرمال (× 4/3) هستند.
شکل حلقوی پلاسمودیوم مالاریه دارای سیتوپلاسم محکم و یک نقطه کروماتینی بزرگ میباشند.
تروفوزوئیتهای پلاسمودیوم مالاریه دارای سیتوپلاسمی فشرده و متراکم و نقطه کروماتینی بزرگ هستند. در مواردی تروفوزوئیتها به شکل "نواری" یا "سبد مانند" با رنگدانههای درست و رنگی مایل به قهوهای تیره مشاهده میشوند.
شیزونتهای پلاسمودیوم مالاریه دارای 6 الی 12 مِروزوئیت با هستههای بزرگ هستند که در اطرافشان تودههای رنگدانهای به رنگ قهوهای تیره مشاهده میشود. گاهی این مِروزوئیتها به گونهای کنار هم قرار میگیرند که حالت رز مانند یا رُزت فرم ایجاد میشود.
شکل گامتوسیتهای پاسمودیوم مالاریه، بیضی تا گرد می باشد و دارای رنگدانههای قهوهای پراکنده می باشند؛ این فرم از پلاسمودیوم مالاریه می تواند تمام گلبول قرمز را پر کرده و آلوده کند.
پلاسمودیوم اواله
از نادرترین گونههای آلوده کننده انسان است. از نظر مرفولوژیک شباهتهای زیادی به مالاریه دارد. در سلولهای میزبان دانههای شوفنر و بزرگی گلبولی اندکی کمتر از ویواکس دیده میشود. گلبولهای قرمز انعطافپذیر میشوند و در اثر تهیه گسترش نازک تا حدی کشیده شده و شبیه به تخم مرغ میگردند و در یک طرف پاره به نظرمیآیند.
در عفونتهای ناشی از پلاسمودیوم اُوالی (P. ovale) ، اندازهی گلبولهای قرمز، نرمال یا مقداری بزرگتر از حد نرمال (تا × 4/1 1) هستند. میتوانند گرد یا بیضی شکل باشند و گاهی دارای لبههای دندانهدار هستند. در شرایط ایدهال، نقاط شوفنر در لامهای رنگ شده با گیمسا مشاهده خواهند شد.
شکل حلقوی پلاسمودیوم اُوالی دارای سیتوپلاسم محکم و نقاط کروماتینی بزرگ میباشند.
تروفوزوئیتهای پلاسمودیوم اُوالی دارای سیتوپلاسمی مقاوم و محکم، نقاط کروماتینی بزرگ و شکلی فشرده تا مقداری نامنظم هستند.
گامتوسیتهای پلاسمودیوم اُوالی گرد تا بیضی شکل هستند و ممکن است تقریبا تمام گلبول قرمز را پر کنند. رنگدانههای قهوهای و درشتتر از پلاسمودیوم ویواکس دارند.
شیزونتهای پلاسمودیوم اُوالی دارای 6 الی 14 مِروزوئیت با هستههای بزرگ هستند که در اطرافشان تودهای از رنگدانه به رنگ قهوهای تیره مشاهده میشود.