آنتی بادی های ضد سیتوپلاسم نوتروفیل (ANCA،MPO،PR3)
اسامی مترادف
نامهای رسمی
چرا آزمایش انجام می شود؟
- برای کمک به سنجش، تشخیص و گاهی اوقات نظارت بر اشکال خاصی از واسکولیت سیستماتیک (یک نوع بیماری خود ایمنی که باعث التهاب رگهای خونی میشود) از این آزمایش استفاده میشود.
- برای کمک به تمایز بین دو نوع شایع از بیماریهای التهابی روده (IBD) یعنی بیماری کرون (CD) و کولیت اولسراتیو(UC)، همچنین به عنوان تست تکمیلی برای سایر تستهای مربوط به بیماریهای التهابی روده مورد استفاده قرار میگیرد.
چه زمانی باید آزمایش انجام شود؟
- هنگامی که فرد علائمی مانند تب، درد عضلانی و کاهش وزن یا اختلال در عملکرد کلیه و ریه دارد که به نظر پزشک معالج آن فرد، ممکن است به دلیل اختلال خود ایمنی عروقی باشد.
- هنگامی که فرد علائمی مانند اسهال مداوم یا متناوب و درد شکم دارد که ممکن است پزشک معالج مشکوک به بیماری التهابی روده باشد.
- زمانی که پزشک میخواهد بین بیماری کرون و کولیت اولسراتیو، بیماری را تشخیص دهد.
نمونه مورد نیاز
نمونه خون وریدی
آیا برای انجام این تست به آمادگی خاصی نیاز است؟
هیچگونه آمادگی خاصی لازم نیست.
شرح آزمایش
آنتی بادیهای ضد سیتوپلاسم نوتروفیل (ANCA)، آنتی بادیهای تولید شده توسط سیستم ایمنی بدن هستند که به اشتباه پروتئینهای اختصاصی درون نوتروفیلها (نوعی گلبول سفید) را هدف قرار داده و به آنها حمله می کنند. آزمایش ANCA میزان این آنتی بادیها را در خون شناسایی و اندازهگیری میکند.
دو مورد از رایج ترین ANCA ها، آنتی بادیهایی هستند که پروتئینهای مایلوپراکسیداز (MPO) و پروتئیناز 3 (PR3) را هدف قرار میدهند. به این ترتیب به آنها pANCA و cANCA گفته می شود.
دو نوع آزمایش ANCA وجود دارد :
نوع اول ایمونوفلورسانس غیرمستقیم (IIF) نام دارد. در این روش از نوتروفیلهای ثابت شده روی یک لام استفاده میکنند. برای آزمایش، سرم نمونه خون شما با نوتروفیلهای موجود در اسلاید مخلوط میشود و هر آنتی بادی ضد سیتوپلاسم نوتروفیل موجود در نمونه به پروتئینهای نوتروفیل متصل میشود. آماده کردن اسلاید با آنتی بادی رنگ شده با فلئوروکروم با آنتی بادی ضد سیتوپلاسم ضد نوتروفیل موجود واکنش نشان میدهد. این روش یک طرحی از فلورسانس را ایجاد میکند که در زیر میکروسکوپ قابل مشاهده است. این الگو ممکن است به عنوان سیتوپلاسمی (cANCA)، دور هسته ای (pANCA) یا آنتی بادی ضد سیتوپلاسم نوتروفیلی غیر معمولی (X-ANCA) شناخته شود.
در روش دیگر، آزمایشگاه ممکن است با استفاده از روش الایزا آنتی بادیهای میلوپراکسیداز یا پروتئیناز 3 را مورد بررسی قرار دهد.
هنگام آزمایش موارد مشکوک به واسکولیت، ترکیبی از هر دو آزمایش فلورسانس و آزمایش الایزا انجام میشود.
آنتی بادی ضد سیتوپلاسم نوتروفیل ممکن است در چندین اختلال خود ایمنی وجود داشته باشد که باعث التهاب، آسیب بافتی و نارسایی عضوی میشود:
واسکولیت سیستمیک گروهی از اختلالات همراه با آسیب و ضعیف شدن رگهای خونی است که به دلیل تنگ شدن و انسداد رگهای خونی و بدنبال آن از دست دادن خون، میتواند باعث آسیب به بافت و اندام شود. همچنین میتواند موجب ضعیف شدن مناطقی از دیواره رگهای خونی شود که به آنوریسم معروف هستند و پتانسیل پاره شدن دارند. علائمی که فرد مبتلا به واسکولیت سیستمیک تجربه میکند به میزان فعالیت خود ایمنی و قسمتهای درگیر بدن بستگی دارد.
چند نوع واسکولیت سیستمیک با تولید آنتی بادی سیتوپلاسمی ضد نوتروفیل ارتباط نزدیکی دارند:
- گرانولوماتوز همراه با پلی آنژیت (گرانولوماتوز وِگنر)
- پلی آنژیت میکروسکوپی
- گرانولوماتوز ائوزینوفیلیک همراه با پلی آنژیت (سندرم Churg Strauss)
- پلی آرتریت ندوزا (PAN)
آنتی بادیهای cANCA / PR3 بیشتر در نوع گرانولوماتوز همراه با پلی آنژیت دیده میشوند و آنتی بادیهای pANCA / MPO اغلب با پلی آنژیت میکروسکوپی در ارتباط هستند. با این حال هر دو ممکن است در هر سه نوع با درجات مختلف واکنش دیده شوند.
کولیت اولسراتیو (UC) نوعی بیماری التهابی روده (IBD) است که با بافتهای متورم و آسیب دیده در پوشش روده بزرگ همراه است.
تشخیص کولیت اولسراتیو از بیماری کرون (نوع دیگری از بیماری التهابی روده که میتواند بر روی هر قسمت از دستگاه روده تأثیر بگذارد) دشوار است. وجود آنتی بادی ضد سیتوپلاسم نوتروفیل غیرمعمول به طور کلی با کولیت اولسراتیو (۸۰٪ بیماران) همراه است، در حالی که فقط ۲۰٪ بیماران دارای بیماری کرون میتوانند این آنتی بادی را داشته باشند.