آنتی بادی گیرنده استیل کولین (AChr)

تاریخ انتشار:۱۳۹۹/۱۱/۲۰
آخرین آپدیت:۱۴۰۰/۶/۳
آزمایش آنتی بادی گیرنده استیل کولین (AChR) برای کمک به تشخیص میاستنی گراویس (MG) و تمایز بین MG و سایر شرایط با علائم مشابه، انجام می‌شود. 

اسامی مترادف

آنتی بادی AChR آنتی بادی متصل شونده به گیرنده استیل کولین نیکوتینیک عضله (AChR) آنتی بادی میاستنی گراویس آنتی بادی متصل شونده به گیرنده استیل کولین آنتی بادی بلوک کننده گیرنده استیل کولین آنتی بادی تعدیل کننده گیرنده استیل کولین

نام‌های رسمی

Acetylcholine Receptor (AChr) Antibody

چرا آزمایش انجام می شود؟

برای کمک به تشخیص میاستنی گراویس (MG) و تمایز بین MG و سایر شرایط با علائم مشابه، از این آزمایش استفاده می‌شود. 

چه زمانی باید آزمایش انجام شود؟

هنگامی که فرد علائمی را نشان می دهد که MG را مطرح می‌کند، مانند افتادگی پلک، دو بینی، مشکل جویدن یا بلعیدن و یا ضعف در عضلات ارادی خاص.

نمونه مورد نیاز

نمونه خونی که از ورید بازویی گرفته شده است.

آیا برای انجام این تست به آمادگی خاصی نیاز است؟

خیر.

شرح آزمایش

آنتی بادی های گیرنده استیل کولین (AChR) آنتی بادی‌هایی هستند که توسط سیستم ایمنی تولید می‌شوند و به اشتباه پروتئین‌هایی به نام گیرنده‌های استیل کولین را که روی ماهیچه‌ها قرار دارند، هدف قرار می‌دهند. این ماهیچه‌ها به‌طور ارادی کنترل می‌شوند (معروف به فیبرهای عضلانی اسکلتی). این آزمایش، آنتی بادی های AChR را در خون شناسایی و اندازه‌گیری می‌کند.

حرکت عضلات از آنجا شروع می‌شود که یک تکانه در یک سلول عصب به انتهای عصب منتقل می‌شود و در آنجا باعث آزاد شدن ماده‌ی شیمیایی استیل کولین (انتقال دهنده عصبی) می‌شود که پیا‌م‌ها را بین انواع خاصی از سلول‌ها منتقل می‌کند.

استیل کولین از طریق شکاف بسیار کمی بین انتهای عصب و فیبرعضلانی عبور می‌کند (به این شکاف "اتصال عصبی عضلانی" گفته می‌شود). هنگامی که استیل کولین به فیبرعضلانی می‌رسد، به یکی از گیرنده‌های استیل کولین یا "ایستگاه‌های اتصال" متصل می‌شود و آن‌را فعال می‌کند و باعث انقباض عضلانی می‌گردد.

آنتی بادی های AChR با جلوگیری از فعال شدن گیرنده‌های استیل کولین، مانع از برقراری ارتباط بین اعصاب و عضلات اسکلتی می‌شوند؛ همچنین مانع از انقباض عضله شده و باعث خستگی سریع عضلات می‌گردند.

آن‌ها این کار را به سه روش عمده انجام می‌دهند:

  • آنتی بادی‌های اتصال دهنده به گیرنده‌های سلول‌های عصبی متصل می‌شوند و ممکن است یک واکنش التهابی را شروع کنند که گیرنده‌ها را از بین می‌برد.
  • آنتی بادی‌های مسدود کننده ممکن است روی گیرنده‌ها بنشینند و از اتصال استیل کولین جلوگیری کنند.
  • آنتی بادی‌های تعدیل کننده ممکن است گیرنده‌ها را به‌هم پیوند دهند و باعث شوند آن‌ها در سلول عضلانی گرفته شده و از محل اتصال عصب عضلانی خارج شوند.

نتیجه نهایی این تداخل ایجاد میاستنی گراویس (MG) است که یک اختلال خود ایمنی مزمن می باشد که با وجود این آنتی بادی ها و اثرات آنها بر کنترل عضلات، مرتبط است.

آنتی بادی های AChR ممکن است به روش‌های مختلف شناسایی شود تا مکانیسم ایجاد کننده‌ی مشکل شناسایی شود و از آنتی بادی‌ها می‌توان به‌عنوان "اتصال دهنده" ، "مسدود کننده" یا "تعدیل کننده" نام برد.

با این حال معمولا تکنیکی که "اتصال" را اندازه‌گیری می‌کند انجام می‌شود. زیرا هنگامی‌که تست آنتی بادی اتصال مثبت باشد، معمولا نتایج دو تست دیگر نیز مثبت می‌باشند.

در صورتی که پزشک به شدت به میاستنی گراویس مشکوک باشد و آزمایش "اتصال" منفی باشد، از دو آزمایش دیگر کمک می‌گیرد.


سوالات متداول